سیره حضرت رسول (ص)

 

 

 

همسردارى پيامبر

با اينكه اكثر همسران رسول خدا صلى الله عليه وآله زنانى سالمند، يتيم دار، بيوه و داراى اخلاق متفاوت بودند اما همان گونه كه قرآن سفارش كرده است: «عاشروهنّ بالمعروف»(160) معاشرت پيامبر صلى الله عليه وآله با آنان به نيكى و خوبى بود و گاه و بيگاه كه بعضى از آنان بد رفتارى مى‏كردند و حتى اصحاب پيامبر صلى الله عليه وآله از رفتار آنان ناراحت شده، مى‏گفتند: يا رسول ‏اللّه او را رها كنيد، پيامبر صلى الله عليه وآله می‏فرمود: ناراحتى و بدرفتارى زنان را بايد در كنار نقاط مثبت و كمالات آنان حساب كرد و نبايد انسان به خاطر ناراحتى همسر خود را رها كند.

پيامبرصلى الله عليه وآله به خاطر وفادارى به همسرش خديجه حتى بعد از مرگ او به زنانى كه با خديجه دوست بودند احترام خاصى می‏گذاشت و می‏فرمود: من نسبت به خانواده ‏ام از همه بهتر رفتار مى‏كنم.(161)

آن حضرت با همسرانش چنان به عدالت رفتار مى‏كرد كه حتى در ايامى كه بيماريش شدّت گرفته بود، بستر او را هر شبى در اتاق يكى از آنان قرار مى‏دادند.

عايشه مى‏گويد: گاه و بى گاه پيامبر خديجه را به خوبى ياد مى‏كرد. به او مى‏گفتم: خدا بهتر از او را به تو داده است، او پير زنى بيش نبود. پيامبر مى‏فرمود: به خدا سوگند چنين نيست. هيچ كس خديجه نمى‏شود، وقتى كه همه كافر بودند او به تنهايى به من ايمان آورد و مرا يارى كرد. نسل من از خديجه است.

گاهى پيامبر گوسفندى ذبح مى‏كرد و گوشت آن را براى دوستان خديجه مى‏فرستاد و اينگونه يادش را گرامى مى‏داشت.

خديجه زنى بود كه خود پيشنهاد ازدواج با پيامبر را داد و سنگينى مهريه را از دوش پيامبر برداشت و به ساير خواستگاران خود جواب رد داد.

ناگفته پيداست كه همه همسران پيامبر در يك سطح نبودند. زيرا خداوند به بعضى از آنان مى‏گويد: از گناه خود توبه كنيد كه به نفع شماست: «ان تتوبا» پس معلوم مى‏شود بعضى از آنها لغزش‏هايى داشتند، چنانكه در جاى ديگر مى‏فرمايد: خداوند براى خوبان از شما اجر بزرگ قرار داده است: «اعدّ للمحسنات منكنّ اجراً عظيما» پس تمام زنان آن حضرت نيكوكار نبودند.
 

--------------------------------------------------------------------------------
160) سوره نساء، آيه 19.
161) وسائل‏الشيعه، ج‏14، ص‏122.